شيخ جمال الدّين ابو الحسن على بن سليمان بحرانى كه فاضلى مشهور بوده و از رجال هم‌زمان خواجه طوسى به شمار است از شاگردان او بوده است . از آثار شيخ احمد ، رساله‌اى است ، درباره عالم و صفات حق‌تعالى . و مجموع مسائل آن بيست و چهار مسأله بوده كه آن‌ها را شاگردش ابو الحسن على ، پس از وفات استادش كمال الدّين ، به خدمت خواجه نصير ارسال داشته و از جناب وى تقاضا كرده است كه مشكلات آن كتاب را توضيح فرمايد . خواجه با پيشنهاد ابو الحسن موافقت فرمود و رسالهء مذكور را آن قدر كه لازم مىدانسته شرح داد و مواضعى از آن را كه موافق با نظريات خواجه نبود رد كرد و شرح و اصل را براى ابو الحسن گسيل داشت . شيخ احمد بحرانى از شيخ نجيب الدّين محمّد سوراوى و او از هبة اللّه بن رطبه سوراوى ، از ابو على فرزند شيخ طوسى ، از پدر بزرگوارش شيخ طوسى ، روايت مىكرده است . و على بن سليمان ، از استادش اين رساله را روايت مىكرده و شرح آن را كه خواجه نگاشته است ، در رسالهء جداگانه‌اى گرد آمده و هم اين شرح در حال حاضر ، در ميان اهل دانش مشهور ، و به رسالهء علم خواجه نصير الدّين معروف مىباشد . 77 - شيخ احمد بن على بن سيف الدّين عاملى كفرحونى امل الآمل مىنويسد : كفرحونى ، فاضلى فقيه و صالح بود . وى ، از شيخ حسن بن شهيد ثانى ( صاحب معالم ) و سيد اسماعيل كفرحونى ، روايت مىكرده و من خود حواشى چندى كه به خط خودش بر كتاب‌هايى نوشته بود مطالعه كردم و همگى آن‌ها ، دلالت بر فضيلت او مىكرده است . 78 - احمد بن على بن عباس بن نوح سيرافى ، ساكن بصره نجاشى مىنويسد : احمد دانشورى بود كه اعلام پس از او به حديث او وثوق داشتند و او هم آنچه را روايت مىكرد ، در كمال استوارى و اتقان